Powietrzne i morskie siły Stanów Zjednoczonych
przypuściły atak na obiekty terrorystyczne...
Lot nr 103 linii Pan Am spadł na Lockerbie.
Zatwierdził zamachy w Afryce, Europie i na Bliskim Wschodzie...
Te akty agresji w Kuwejcie nie mogą mieć miejsca.
USS Cole został zaatakowany w porcie Aden.
To był akt terroryzmu. Akt wysoce tchórzowski.
Następna samba, którą zagramy, to stary dobry hit.
Dopóki coś go nie zatrzyma...
Miałam to przed oczami, a i tak mnie zaskoczyli.
Ten samolot uderzył w World Trade Center.
Tysiące ludzi uciekają.
Musimy być i będziemy czujni.
Jesteś zarazem najmądrzejszą i najgłupszą osobą, jaką znam.
Nie popełniłam błędu, ale tylko ja go dostrzegłam.
Załatwmy ich. Wszystkich.
Poprzednio w "Homeland":
Saul, nie spodziewałam się, że dzisiaj wrócisz.
To Alain Bernard.
Przyznał się, że jest agentem izraelskiego wywiadu.
Wpakuj go do jebanej ciemnej nory.
Czas porozmawiać o Nassirze Hejazim.
Użył pan jego nazwiska, żeby zdefraudować ponad 45 mln dolarów.
Jest pan wrogiem własnego państwa.
- Mam co do ciebie plany. - Jakie?
Wrócisz do Iranu i będziesz pracować dla nas.
Mam plan. Dotyczy Brody'ego.
- Więc jaki masz pomysł? - Darnish Akbari.
Przywódca Irańskiej Gwardii Rewolucyjnej.
Zgadza się.
- Szef Javadiego. - Brody może do niego dotrzeć.
Dowiozą mnie do granicy, gdzie się poddam?
Zgadza się.
- Co się stało? - Jesteśmy pod ciężkim ostrzałem!
Wycofać się!
- Nie wracam. - Sam nie dasz rady.
Jestem niecałe 300 metrów od granicy. Uda mi się!
- Zginiesz tam! - Mylisz się, Carrie!
- Wydostaniesz mnie! - Nie zrzucaj tego na mnie.
- To jakaś fantazja. - Znajdziesz sposób.
Nazywam się Nicholas Brody.
Jestem poszukiwany w Ameryce za zamach bombowy na CIA.
Brody'emu udało się przedostać. A ty wciąż jesteś w grze, Saul.
A niech mnie.
- Masz wujka w Teheranie. - Carrie, nie.
Nasz agent wkrótce będzie w śmiertelnym niebezpieczeństwie.
Nie jesteśmy mu winni szansy ujścia z życiem?
- Gotowy? - Na co?
Na podróż do Teheranu.
- Dajcie nam parę minut. - Tak jest.
Pozwalają mi wyjść na godzinę dziennie, żebym mógł trochę poćwiczyć.
- W niewiele większym pomieszczeniu. - To zapłata za szpiegowanie nas.
- Nie jestem szpiegiem. - Przyłapaliśmy cię na gorącym uczynku.
- Przyłapałeś mnie ze swoją żoną. - Lepiej nie podnoś mi ciśnienia.
- Nie, kiedy chcę cię wydostać. - Czego chcesz?
Mam operację w toku. W Teheranie.
Wycofano ekipę, która ją wspierała.
Mossad ma tam agentów. Potrzebuję dwóch z nich.
- Zwróć się bezpośrednio do Tel Awiwu. - Będą wypytywać o misję.
- Nie mam zbyt wielu odpowiedzi. - Mnie będą przepytywać tak samo.
Oby nie, bo tylko dlatego gadam ze skurwielem, który pieprzył mi żonę.
Nikt cię tu nie chce. Ani Mossad ani ja.
Wyświadcz wszystkim przysługę i po prostu to załatw.
Abu Nazir przygotował plan mojej ucieczki.
Wypłynąłem z Halifax w kontenerze i trafiłem do Kolumbii.
Stamtąd zabrano mnie jeepem do Wenezueli.
Napotkaliśmy na kłopoty na granicy. Zostałem postrzelony.
- Przez kogo? - Nie wiem.
- Kogoś, kto chciał odebrać nagrodę. - I co było dalej?
Przecież wam powiedziałem. Zabrano mnie do Caracas.
- Do tych slumsów. - Gdzie stałeś się ćpunem.
Nie. Zostałem postrzelony.
Tutaj i tutaj. Podali mi heroinę na ból.
Ciężko było ją odstawić, ale udało się.
- Ile to trwało? - Trochę.
- Masz AIDS? - Nie.
- Poddałeś się badaniom? - Po co o tym gadamy?
Nie mam AIDS.
Opuściłem Caracas, bo inaczej bym tam umarł.
Imam pomógł mi dostać się tu - do Iranu. Chcę tylko otrzymać azyl.
Nie wiem, dlaczego się tak uwziąłeś.
To według ciebie robimy?
Uwzięliśmy się na ciebie?
Po tak długiej podróży, ledwo tu dotarłem i pomyślałem, że...
Że będę tutaj bezpieczny. Że zostanę przez was przyjęty.
- Dlaczego? - Przez to, co zrobiłem.
Dzięki zamachowi na Langley. To ich serce.
Wydaje ci się, że lubimy zdrajców?
- Nie. - Kto cię przysłał?
Nikt, przecież mówiłem. Chcę tylko uzyskać azyl.
Chcę... odpoczynku.
- Zrobimy sobie przerwę? - Chętnie.
Nie. Zacznij od początku.
Czekają na ciebie na górze.
Nie może to zaczekać? Za 10 minut mam naradę.
Generał Akbari prosił o pańską obecność.
- Masud Sherazi? - Tak.
Jestem przyjaciółką pańskiej bratanicy.
Ma pan coś dla mnie.
- Gdzie to jest? - Najpierw chcę wiedzieć, o co chodzi.
- Co powiedziała panu Fara? - Że potrzebuje przysługi.
I tyle powinno to panu wystarczyć dla pańskiego dobra.
To również było dla mojego dobra?
Wysyłanie czegoś nielegalnego do mojego domu przez urząd celny?
- Nie przeszło to przez urząd celny. - Tak jest napisane!
To nasze naklejki.
Paczkę wysłano pocztą dyplomatyczną z Genewy.
Jest pani z CIA, prawda?
- Jestem przyjaciółką pańskiej bratanicy. - Więc ona też jest z CIA.
- Pracuje przeciwko swojej ojczyźnie. - Pracuje dla swojej ojczyzny.
Wierzyła, że pan to zrozumie.
Poprosiła mnie, żebym to panu przekazała.
Mieszka w Ameryce i nosi hidżab?
Myślę, że sercem nadal jest w Teheranie.
Mój brat przystał na to, czym ona się zajmuje?
Według mnie pogodził się z tym.
Dziękuję.
Potrzebuje pani czegoś jeszcze?
Przebyłem długa drogę, ledwo się tu dostałem i pomyślałem, że...
Że będę tutaj bezpieczny. Że zostanę przez was przyjęty.
- Dlaczego? - Przez to, co zrobiłem.
Dzięki zamachowi na Langley.
Wierzysz w to, że szuka azylu?
Nadal pracujemy nad potwierdzeniem wszystkiego, co powiedział.
- Pytam, czy ty mu wierzysz. - Trudno powiedzieć.
Trzeba zachować ostrożność, gdy ktoś ot tak zjawia się na granicy.
- Zrobimy sobie przerwę? - Chętnie.
Nie. Zacznij od początku.
- Potraktowałeś go łagodnie. - Wiem.
Jeśli naprawdę masz wątpliwości...
Uznałem go za ważnego gościa
o potencjalnie wielkiej wartości propagandowej.
Człowiek, który dokonał zamachu na Langley.
Amerykański marine, który dokonał zamachu na Langley.
Amerykański bohater, który miał już dość.
Przeżył już wystarczająco tortur. Nie powinniśmy go dalej zamęczać.
Musimy być pewni, czy można mu zaufać, zanim rozpowiemy, że u nas jest.
Tak jest.
Mogę coś zaproponować?
Może powinien pan osobiście porozmawiać z Brodym.
Warto to rozważyć, jako że to sprawa najwyższej wagi.
- Wzięłaś telefon? - Tak.
- Jak poszło z wujkiem? - Z początku podejrzliwy,
ale już wszystko gra. A jak poszło tobie?
- Alain przekonał Mossad. - To dobrze.
Dwóch agentów jest gotowych się z tobą spotkać.
- Urodzeni Irańczycy. - Co wiedzą?
Powiedziałem im bardzo mało. Sama zdecyduj, co chcesz ujawniać.
Wiedzą, że będą pomagać w zabójstwie w przestrzeni zamkniętej
i że będzie potrzebna ci broń. Przyniosą coś na pierwsze spotkanie.
- Spotkam się z nimi w domu wujka. - Jesteś co do tego pewna?
- Jest tu bezpiecznie, ufam mu. - Mamy satelitę nad twoim hotelem.
Jestem na balkonie na siódmym piętrze.
- Masz na głowie chustę? - Żartujesz, prawda?
Gówno widzę. Jest zbyt ciemno.
Nie mamy wieści od Javadiego, ale to dobry znak.
Zamknęli Brody'ego w placówce niedaleko Azadi Tower.
Zdaje się, że się trzyma. W wystarczającym stopniu.
Przetrwał trzy solidne dni przesłuchań.
- Co? - Wszystko w porządku?
Powinnam już kończyć. Jutro wielki dzień.
Dobranoc.
- Tego nie uzgodniliśmy. - Dowiedziałam się o dwóch ludziach.
- Nie znamy żadnych nazwisk czy miejsc. - Dowiecie się w swoim czasie.
Muszę znać je teraz.
A ja muszę wiedzieć, czy mogę wam zaufać.
A jak na razie jeszcze mnie nie przekonaliści.
Poprosiliśmy Mossad o dwóch najlepszych ludzi w Iranie.
Przysłali mi ciebie i ciebie. Nie mieli racji?
- Gdzie dojdzie do tego zabójstwa? - Jeszcze nie wiem.
- Kiedy? - Nie wiem dokładnie, ale wkrótce.
- Same niewiadome, tak nie pracujemy. - Jedno wiem na pewno.
Cel jest przywódcą Irańskiej Gwardii Rewolucyjnej.
Danesh Akbari?
- Nikt nie da rady się do niego zbliżyć. - My mamy tę możliwość.
Zabije go Amerykanin, który jest już na miejscu.
Musimy zapewnić mu bezpieczeństwo po wykonaniu zadania.
Jesteście w stanie to zrobić?
Powiedziano nam, że broń odpada. To cyjanek.
Ten Amerykanin będzie musiał znaleźć się tuż obok Akbariego.
- Rozumiem. - Akbari będzie strzeżony.
Wiem, podróżuje z pełną obstawą.
Mamy C4. Możemy dokonać dywersji.
Ale co z tym? Kto przekaże to Amerykaninowi?
Ja się tym zajmę.
- Madame Bezieux? - Tak. O co chodzi?
Tamci panowie pani szukają.
To z pewnością rutynowa kontrola.
- W czym mogę pomóc? - Proszę z nami.
Dokąd idziemy? Dlaczego mnie stąd zabieracie?
Niczego nie zrobiłam. Jestem tu gościem i mam prawo wiedzieć.
Cicho.
- Wolałem, gdy była pani blondynką. - To było konieczne?
- A chciała się pani spotkać w lobby? - Pracownik hotelu może coś podejrzewać.
Nie chciałem tu pani w ogóle. Celem misji jest Akbari.
Pani próba wydostania Brody'ego nie jest niezbędnym elementem.
- Rozumiemy się? - Tak, celem jest Akbari.
To dobrze.
Co się stało?
Akbari nie opuszcza biura za dnia. Uważa to za zbyt ryzykowne.
Ale zamówił na jutro konwój. Wyjeżdża.
- Dokąd? - Nikt nie wie.
Ale powiedziałem mu wczoraj, że powinien spotkać się z Brodym.
Czyli zaczynamy?
To nasze narzędzie?
- Izraelskie. - Da pan radę przekazać to Brody'emu?
Wymyślę jak to zrobić.
Słuchajcie. Mamy ruch w Teheranie.
Operacja niezależnie od wyniku powinna zakończyć się jutro
około 9 rano czasu lokalnego.
Wywiad sugeruje, że stanie się to w budynku przy Azadi Tower,
w którym obecnie przetrzymywany jest Brody.
Ma niebawem otrzymać broń w formie strzykawki z cyjankiem
i plan ucieczki.
Brody musi znaleźć się w bezpośrednim pobliżu celu, Danesha Akbariego.
- Jak ominie strażników? - Nie ominie.
Oczekujemy, że Akbari przyjedzie do niego osobiście.
Mamy na miejscu dwóch agentów Mossadu.
Jeden będzie obserwował miejsce z tego budynku.
Wysadzi zdalnie motocykl w tej uliczce, gdy Brody będzie przy Akbarim
albo przynajmniej znajdzie się w tym samym pokoju.
Wybuch powinien stworzyć wystarczające zamieszanie,
by Brody mógł zlikwidować cel i uciec tylnym wyjściem.
Ucieknie na ulicę, na której przejmą go nasi dwaj agenci.
Jeśli wszystko pójdzie dobrze, po paru godzinach będzie poza Teheranem.
Uwagi?
Mam świadomość, że w grze jest wiele zmiennych.
A jak się ma do tego Carrie? Opracowała już plan ewakuacji.
- Nie powinna zostać już wycofana? - Ona tak nie uważa.
Przygotujmy się. Mamy niecałe 12 godzin.
- Wstawaj. Natychmiast! - Co się dzieje?
- Wstawaj i ubieraj się. Szybko! - Dlaczego? Co się dzieje?
Załóż to. Pośpiesz się.
- Gdzie moje buty? - Buty?
Masz. Pośpiesz się.
- Chyba mamy ruch. - Co się dzieje?
Zabierają go dokądś.
Cholera. Wracaj.
Saul, widzicie to? Wywożą Brody'ego.
- Widzimy. - Zabierają go do Akbariego?
Nie. Jego konwój opuścił 6 minut temu kwaterę Gwardii Rewolucyjnej.
- Myśleliśmy, że jedzie do was. - Kurwa, to dokąd zabierają Brody'ego?
- Musimy za nimi jechać. - Waszym zabójcą jest Nicholas Brody?
- Tak. Możemy już jechać? - Najbardziej poszukiwany terrorysta.
- Uznałaś, że nie musimy tego wiedzieć? - Teraz już wiecie. Jedźmy.
Jedźmy.
Spójrzcie. Obydwa konwoje zbliżyły się do siebie.
- W którym miejscu? - Na terenie o nazwie Darvazy Gar.
Akbari zatrzymał się. Jego ludzie odcinają okolicę.
- Są na ulicy Rostami. - Gdzie jest Carrie?
Dwie przecznice za Brodym.
- Co to za miejsce? - Już dojeżdżamy.
Akbari wszedł do tego domu. Chcę wiedzieć, kto tam mieszka.
- Właśnie to sprawdzamy. - Spytajmy też Javadiego.
Adres to ul. Rostami 421.
Carrie, Akbari i Brody są niecałe sto metrów przed tobą.
Spotkanie dojdzie to skutku.
Zatrzymaj się tutaj. Zatrzymaj się!
To kiepski pomysł. Nie mamy rozpoznanego terenu.
Mamy. Spotkanie się odbędzie. Zmieniło się tylko jego miejsce.
- Brody o nas wie? - Dowie się, gdy wybuchnie bomba.
Yousef musi znaleźć miejsce, by ją zostawić.
Najlepiej się wycofać i poczekać na lepszą szansę.
Nie będzie lepszej szansy! Po prostu rób, co każę.
Yousef...
- Dywersja gotowa. - Decyzja należy do ciebie, Carrie.
Jesteś na miejscu.
- Co się dzieje, do chuja? - Akbari odjeżdża.
Nie doszło do spotkania. Akbari odjechał.
Chyba wchodzi do budynku.
Dowiemy się, kto tam mieszka, do kurwy nędzy?
Nicholas.
Saul, wiadomość od Javadiego. Budynek jest własnością Gwardii.
Obecnie mieszka tam Nassrin Mughrabi.
Carrie, Brody spotyka się z Nassrin Mughrabi.
- Kto to? - Wdowa po Abu Nazirze.
- Dlaczego Akbari to zrobił? - Brody mieszkał u niej przez dwa lata.
Akbari sprawdza go poprzez Nassrin.
Nie mogłam uwierzyć, gdy Akbari powiedział, że tu jesteś.
Ale jednak jesteś. Mój Nicholas.
Nie miałem pojęcia, że mieszkasz w Teheranie.
Stał się moim domem po śmierci Nazira.
Przykro mi, Nassrin. Był wyjątkowym człowiekiem.
Dokładnie.
Ale widzę, że ty również sporo przeszedłeś.
Gdy ostatnio cię widziałam, wyglądałeś jak idący na wojnę żołnierz.
- Teraz jestem żołnieżem powracającym - Z wojny zwycięskiej.
Ciężko tak na to patrzeć. Tak wiele straciłem...
- Rodzinę. - A zwłaszcza córkę.
Gdy dokończyłem plan, który przedstawił mi Allah...
To ją zniszczyło.
- Próbowała się zabić. - Przykro mi.
- Brak wiary jest czymś wyniszczającym. - Miała wiarę.
Wierzyła, że jej ojciec nie zdradzi jej i nie wyniszczy jej życia.
Nazir przygotował cię na to.
Powiedział, że odnajdziesz spokój, jeśli wypełnisz wolę Allaha.
- I tak właśnie postąpiłeś. - Ty również.
Zaznałaś spokoju?
Czasami uważam, że tak. Ale czasami zastanawiam się,
dlaczego Bóg zabrał mojego syna i męża zamiast mnie.
Wtedy czuję to, co czuła twoja córka.
Że życie jest nie do zniesienia.
Ale trwam.
- Tacy już jesteśmy. - Tak.
Wychodzimy spod gruzów i zbieramy ciała.
Po co przyjechałeś do Teheranu, Nicholasie?
Nie miałem dokąd się udać.
- Czego tu chcesz? - Chcę przestać uciekać.
Co tu robisz?
Powiedz nam.
Co tu robisz?
Z Bożej łaski...
szukam tu azylu.
Tylko tutaj mogę odnaleźć spokój.
W Teheranie jesteś wielki, Brody.
Naprawdę wielki.
Sześć dni później
Na swoim słynnym nagraniu powiedziałeś, że kochasz ojczyznę.
Tak też myślałem.
A jednak Ameryka ogłosiła cię wrogiem publicznym.
To, co Ameryka mówi, a czym naprawdę jest,
dzieli przepaść.
- Co to? - Najświeższa obelga.
Czy to tłumaczy twoje czyny z 12 grudnia?
Tak.
W tydzień Brody nauczył się farsi na tyle,
by potępić nas w krajowej telewizji.
Standardowa gadka o śmierci dla Ameryki.
Ale powiedziano mi, że ma świetny sposób wygłaszania kwestii.
Prezydent się wściekł.
Właśnie z nim rozmawiałem. Zażądał działań.
Do mnie też dzwonił.
Próba z Brodym to był strzał w ciemno, Saul.
Jak cała ta akcja.
Udawała się aż do teraz.
Brody nigdy nie zbliży się do Akbariego.
Wiem.
To wiadomość od Javadiego.
Brody'ego przekazano wydziałowi PR.
Straciliśmy szansę.
- Więc go porzucimy? - Próbowaliśmy go wydostać.
Brody nie zjawił się umówionym miejscu spotkania.
Wygłasza przemowy w całym Teheranie.
Z agenta Brody stał się poważną odpowiedzialnością.
Muszę wiedzieć, co myśli.
To oczywiste.
To, o czym mówi na nagraniach na YouTube.
Iran ocalił mu życie, kocha ich, a nas nienawidzi.
I wiesz, co jeszcze?
Kto wie, co powie jutro?
Spędza czas z tymi samymi ludźmi, którzy zrobili mu pranie mózgu,
a wiemy, że Brody potrafi zmieniać zdanie.
Umieściłeś agenta w irańskim wywiadzie.
Majida Javadiego.
To ogromne zwycięstwo warte zachowania.
Brody może go w każdej chwili zdemaskować.
Nie możemy mu ufać.
Nigdy nie mogliśmy. Trzeba to zakończyć.
Mówisz o zabiciu Brody'ego?
Prezydent chce, by tę sprawę załatwiono.
Wiemy, gdzie Brody codziennie się modli.
Mossad ma tam swoich ludzi.
Już czas.
Pewnie, że na nas najeżdża. A czego się spodziewałeś?
Robi, co musi, żeby nie spalić przykrywki.
Uspokój się. Tylko pytam.
Plan się zmienił, więc robimy to, co zawsze.
- Przystosowujemy się. - I tak zrobiliśmy.
Próbowaliśmy go wyciągnąć, a on nas wystawił.
Bo wciąż uważa, że plan może się powieść.
- Tak twierdzi? - Ja tak twierdzę.
Nie rozmawiałaś z nim?
Uzgodniliśmy przecież, że kontakt byłby zbyt ryzykowny.
Co jest grane?
Czas, żebyś wróciła.
Nie możemy go tu porzucić.
Cały czas miałam co do niego rację, Saul.
Wiem.
Omówimy to, gdy wrócisz.
Carrie?
Słyszysz mnie?
Dobra. Na razie.
- Nie wsiądzie do samolotu. - Wiem.
Załatwmy to.
Natychmiast.
Masud, mówi Carrie. Musisz mi wyświadczyć przysługę.
Zadzwoni do ciebie przyjaciółka.
Zaczekacie na mnie w środku? Dziękuję.
Tak?
To ja.
Jestem po drugiej stronie dziedzińca.
Brody, mam samochód. Muszę cię wywieźć z Teheranu.
Już im mówiłem, że nie chcę wyjeżdżać.
- Zdenerwowałeś ich tym. - Co masz na myśli?
Nie jestem pewna.
Nikt mi nie powiedział, ale myślę, że...
tną pewne koszta, żeby chronić Javadiego.
- Tną koszta? - Jak mówię, nie jestem pewna.
Masz na myśli mnie?
- To on. - Rozmawia przez telefon.
Gdzie Mossad?
- Jedź ze mną, proszę. - Dokąd?
Dokądkolwiek.
Chodź ze mną.
Gdy opuścimy Teheran, pomyślimy o innej taktyce.
Po co?
Żeby stworzyć kolejny zjebany plan?
Po prostu musimy wyjechać.
Przestań to powtarzać. Dokąd mamy jechać?
Nie mam dokąd się udać, Carrie!
Nie mogę wrócić do USA.
- Pojedziemy w inne miejsce. - I co zrobimy?
Ukryjemy się?
Żeby polowali na nas oboje?
Mam kontakty.
Już to przerabiałem, Carrie.
Nie zrobię tego ponownie.
Nie zrobię tego tobie.
Jest nasz oddział.
Proszę cię, Brody.
Cholera.
- To się dzieje teraz. - Co?
Za tobą jest dwóch mężczyzn. Jeden w ciemnej koszuli i spodniach khaki,
drugi w skórzanej kurtce.
Nie rozłączaj się, to powiem ci, co i jak.
Przemieszcza się.
- Brody? - Uciekaj stąd.
Ktoś go ostrzegł.
Kto?
Kurwa, chyba by się nie odważyła.
Czego?
- Tym razem koncertowo spierdoliłaś. - Pracuje dla nas.
- Plan się nie powiódł. - Więc wysłałeś zabójców?
Chcieliśmy go wycofać, ale odmówił.
Dzięki tobie jest wolny i robi Bóg wie co.
Zagraża ważnemu agentowi.
Wracaj następnym samolotem. Potwierdź, że rozumiesz.
Przekaż jej to. To ważne.
Nicholas?
Nie spodziewałam się ciebie.
Przepraszam. Potrzebuję twojej pomocy.
- Co się stało? - Ktoś próbował mnie zabić.
Boże.
Muszę rozmawiać z Daneshem Akbarim.
On bardzo ceni sobie swoją prywatność.
Mam informacje o Majidzie Javadim, które koniecznie musi poznać.
To bardzo ważne. Proszę, Nassrin.
Dobrze, przekażę mu.
Mamy wiadomość od Javadiego.
Brody jest w centrali Gwardii Rewolucyjnej.
Co tam robi?
Eskortowali go ludzie Akbariego.
Idzie do Akbariego.
Wie, że próbowaliśmy go zabić. Spali cały pierdolony plan.
Nassrin powiedziała, że jesteś zdenerwowany
- i że chcesz ze mną rozmawiać. - Zgadza się.
To w tym gabinecie pierwszy raz o tobie usłyszałem.
Abu Nazir powiedział o tobie,
że znalazł prawdziwy klejnot. Miecz dla Allaha.
Czemu ktoś chciałby zabić taki skarb?
Żebym nie powiedział panu o Javadim.
- Co z nim? - Chce pańskiej posady.
Myślisz, że tego nie wiem?
CIA zaplanowała, że zajmie pańskie miejsce.
CIA?
Nawet Javadi by z nimi nie współpracował.
A jednak.
Odkryli jego wielomilionowe malwersacje.
Jest ich.
Uciekałeś.
Skąd wiesz, co robią Amerykanie?
Bo brałem w tym udział.
Miałem za zadanie się do pana zbliżyć.
I co wtedy?
Chcieli, żebym pana zlikwidował, żeby mogli zastąpić pana Javadim.
Takie miałem rozkazy.
Ale nie chcesz ich wykonać. Dlatego do mnie przyszedłeś.
Zrobiłem to, żeby się zrehabilitować.
I udało ci się.
Dziękuję, Nicholasie.
Zajmę się Javadim.
Rozmawiał pan o mnie w tym pokoju z Abu Nazirem?
Tak.
O tym, jak wysłał cię, byś walczył przeciw Ameryce.
Miecz, który przebije serce wroga.
Dobrze.
Więc tu się wszystko zaczęło.
- Tak? - To ja.
Jestem w biurze Akbariego.
Coś ty zrobił, Brody?
Zabiłem go.
Wyciągnij mnie stąd.
Przetłumaczone przez LingPerfect